Na ruim een maand offline te zijn geweest, is m’n weblog eindelijk overgezet naar het nieuwe adres: deesopzichzelf.weblog.nl. Vanaf nu is het streepje er dus uit, stukken makkelijker!
Met de verhuizing is echter ook het hele platform gewijzigd, dus weer wat werk voor mij om alles er weer netjes uit te laten zien. Het zal nog wel even duren voor het helemaal bijgewerkt is, tot die tijd dus deze layout. Ga ook nog zoeken hoe ik het abonnement om kan zetten naar het nieuwe adres, zodat jullie weer automatisch updates binnen xa0krijgen.

Zaterdagochtend eerst even uitgeslapen, om 11 uur gingen we naar kantoor. Daar aangekomen krijgen we te horen dat we het kantoor niet inmogen, omdat alles gedesinfecteerd wordt. Geen idee waarom, maar goed, ritje voor niets dus, terug naar het hotel. Daar besluiten we om op onze kamers nog wat te gaan werken, maar heel gemotiveerd zijn we niet, dus als we om 13.30u besluiten te gaan lunchen, loopt de lunch nogal uit… Om 15.15u terug op de kamer, waar we nog 1 ding doen: laptop uit! In de tussentijd heb ik een massage geboekt voor 16.00u. Deels heerlijk genieten, deels pijn leiden, want ze willen toch allemaal proberen om die spieren boven in m'n rug los te krijgen. Die spieren zijn dus nu nog steeds beurs, fijn!

Vandaag toch echt gewoon vrij, we hebben veel opties voorbij zien komen, maar de dichtsbijzijnde xe9cht mooie dingen in de natuur zijn op zo'n 2 tot 3 uur rijden hier vandaan, en dat hakt er toch wel in, de bedoeling is toch dat we morgen weer fris aan de gang kunnen. Uiteindelijk besluiten An en ik naar Leo Foo te gaan, een pretpark op zo'n 40 minuten rijden van het hotel, een beetje de Disneyland van Taiwan. Ietsje kleiner, maar wel leuk. We begonnen met een afrikaanse safari, prachtige foto's kunnen maken, doordat de zon nog flink scheen vanmorgen.

Later nog op z'n kop gehangen, een vrije val gehad, en kletsnat geworden, een beetje een standaard dagje pretpark dus.

Nu het diner in het hotel (dit keer het buffet, nu hebben we alle restaurants gehad), nog even een rondje pool gespeeld (hmm, misschien moet ik wat les gaan volgen bij papa, heb 't idee dat ik vroeger beter – minder slecht – was).

Nog wat foto's van vandaag:

Tja, zo maak je nog eens wat mee. Tijdens ons bezoek aan het kantoor in Taichung op vrijdag werden we gevraagd om even mee naar beneden te komen voor een ceremonie, het Ghost (of Hungry Ghost) Festival.

Vandaag bezoeken de geesten van onze voorouders ons, want de deuren naar de hemel en de hel staan open. Er wordt voedsel geofferd, wierook gebrand, en 'geld' verbrand. Dit alles om ervoor te zorgen dat onze voorouders een fijn/makkelijk/goed verblijf hebben, waar ze nu dan ook zijn.

Heb vanmorgen nog even een filmpje gemaakt van het uitzicht vanuit mijn hotelkamer (op de 15e verdieping):

Volgens mij weten de meesten van jullie inmiddels wel dat mijn tripjes naar het buitenland geen snoepreisjes zijn, maar mocht je toch nog twijfelen, hieronder even mijn planning van de afgelopen en komende dagen (en nee, heb geen medelijden met mij, zo erg is 't nu ook weer niet):

Zondag avond rond 18.15u geland op Taipei, waarna we zo'n drie kwartier konden wachten op onze bagage, die letterlijk als laatste van de band kwam. Met een taxi naar het hotel, waar we om 20 uur waren, snel spullen droppen en nog even wat te eten gaan zoeken in de omgeving, om toch maar zo snel mogelijk in het ritme te komen.

Redelijk goed geslapen, maar 3 keer wakker geweest. Op maandagochtend dus redelijk fit aan het ontbijt. Om 8 uur de taxi naar het kantoor, waar we een half uur later aankwamen. Daar snel alles klaarzetten voor de training die we zouden geven. Niet echt goed voorbereid, maar gelukkig hadden An en ik hem zelf ook mee opgesteld, dus onze 'studenten' hebben er niets van gemerkt, we kregen zelfs behoorlijk wat complimenten. Om 7 uur vertrekken we richting Hsinchu, waar we om tegen half negen in het hotel aankomen, inmiddels begint de jetlag wel op te spelen. Snel in een van de restaurants nog wat gegeten en dan naar bed.

Op dinsdag gaat om 6 uur de wekker, om kwart over 7 (na een lange douche) naar het geweldige ontbijtbuffet, voor ons (na onze ervaring hier vorig jaar) een reden om voor dit hotel te kiezen en niet een hotel dat dichter in het centrum ligt). Om 8 uur staat de taxi voor, snel naar kantoor, spullen klaarzetten en klaarmaken voor de introductievergadering. Tegen half 8 's avonds vertrekken we richting hotel, maar weer in het hotel eten, we hebben echt geen fut meer om nog de stad in te gaan. Daarna naar de kamer, en meteen naar bed.

Ik heb inmiddels een vast 'audit' ritme, 6 uur wekker, kwart over 7 ontbijt, 8 uur taxi, het begint te wennen.

Gisteren werkten we weer door tot half 8, waarna we op uitnodiging meegaan naar een geweldig italiaans restaurant. Dit jaar heb ik na 3 dagen Taiwan nog geen behoefte aan 'bekend' voedsel, wat ik vorig jaar wel heel erg had, toch een groot verschil, een andere lead auditor.

Vandaag proberen we op tijd te stoppen, maar het is ons niet gelukt, tegen 8 uur vertrekken we van kantoor, om maar meteen door te gaan naar de stad om een restaurantje op te zoeken. Daar zijn we nu (half 11 's avonds) net van terug. Morgen gaan we met een deel van de groep naar een andere locatie, om half 8 de taxi in, gelukkig ben ik een echt ochtendmens…

Zaterdag gaan we toch nog doorwerken, ik heb nog te veel op m'n bord liggen om met een gerust gevoel weekend te kunnen vieren. Zondag zullen we dan alsnog wel iets leuks gaan doen.

Volgende week vrijdag hebben we wel geluk, we zouden dan eigenlijk nog met het andere audit team een vergadering hebben op hun locatie, maar die is uitgevallen, waardoor we een vrije dag hebben. Die kan ik eigenlijk weer goed gebruiken voor het voorbereiden van de audit in Singapore, maar dat doe ik dan dit weekend maar, wil dit jaar toch echt proberen om het National Palace Museum te gaan bekijken, daar staat een deel van de geroofde kunststukken uit de verboden stad in Peking/Bejing, schijnt zeer indrukwekkend te zijn.

Gelukkig wordt al dit ongemak goedgemaakt door een geweldige hotelkamer, met verwarmd toilet (en nog veel meer opties die ik nog niet uitgeprobeerd heb…). Morgen gaan ze eindelijk m'n donzen dekbed vervangen door een synthetisch geval, hopen dat al 't slijm (smakelijk) snel loskomt, voordat we weer het vliegtuig in moeten.

Veilig aangekomen in Taiwan, vandaag al de hele dag een training gegeven. Die ging goed, de trainees waren zeer enthousiast, en voor ons was het een goede start van ons werk hier. Leuk om te zien dat de training die we zelf in elkaar gezet hebben weer zo goed ontvangen wordt, hebben we al dat werk toch niet voor niets gedaan.

Vanmiddag een grote onweersbui gehad, gelukkig zaten we binnen. Na elke donder ging er een autoalarm af, het was bijna komisch aan het worden. Heb nog even staan filmen (de trainees moesten zelfstandig werken, anders zou ik dat natuurlijk nxf3xf3it gedaan hebben ), beeld is niet echt interessant, geluid wel:

Ga morgen nog even kijken of het andere filmpje "leuker" is.

Vanavond lekker gegeten in een van de restaurants in dit hotel, hadden we vorige week al besloten, omdat we pas om half 9 hier aankwamen, hadden we geen zin meer om nog op zoek te gaan naar een restaurant. Prijs viel uiteindelijk goed mee, en het eten was heerlijk, dus hier gaan we misschien nog wel vaker gebruik van maken. Nu nog even relaxen op m'n kamer en dan weer op tijd naar bed, hopelijk slaap ik vannacht ook weer goed, dan ben ik snel door de jetlag heen.

Hmm, tijd om wat vaker op de fiets te stappen… Net (ok, was afgeleid, al sms-end) met m'n linkerhand de richtingaanwijzer proberen aan te zetten toen ik rechtsaf moest draaien…

Eindelijk, de vogelhuisjes hangen! Er is nog wel plek voor meer, dus heb m'n verlanglijstje voor m'n verjaardag al klaar…

Ben nog druk bezig met m'n fotoalbum, hoewel het normale leven ook alweer begint te trekken. Ben inmiddels klaar met dag 10… Nog 2 weken te gaan. In dit tempe zou hij dus begin augustus klaar moeten zijn. Ik ben benieuwd of ik dat ga halen, met alle feestjes en bbq's die nu al in m'n agenda staan. Ach, het houdt me in ieder geval van de straat!

Inmiddels alweer een paar dagen aan het werk, en merk dat ik nu pas echt last krijg van het tijdverschil, tenminste, daar schuif ik 't maar even op. Ben 's avonds klaarwakker, en lig tot 2 uur te woelen in m'n bed voor ik eindelijk eens in slaap val. Hopelijk ben ik inmiddels moe genoeg om eindelijk eens gewoon een nacht fatsoenlijk te slapen.

Ik maak al goede vorderingen met m'n fotoalbum, heb inmiddels 23 pagina's gevuld met foto's van de eerste week… Dat gaat een duur grapje worden, maar wel een mooi grapje! Ben er tot nu toe tenminste redelijk tevreden over, er zullen nog wel wat pagina's wijzigen voor hij naar de drukker gaat, maar goed, over het NZ album heb ik ook een hele tijd gedaan, dus dit kan ook nog wel even duren

Voor de rest eigenlijk weinig te melden. Heb sinds m'n terugkomst Hans en Bert wel al gezien tijdens de housewarming van het nieuwe appartement van Bert en zijn vriend. Hartstikke gezellig, en ik hoop ook zeker dat dat contact niet verloren gaat. Heb ook de belofte al uitstaan om naar Brugge te gaan zodra ik m'n fotoalbum af heb.

Alweer een paar dagen terug in Nederland, maar nog niet helemaal omgeschakeld. Pff, waar te beginnen?? Even snel terug gelezen, en moet dus beginnen bij Machu Picchu.

Tja, wat valt daarover te zeggen… De trail was zwaar, zeer zwaar. Ben die dag toch zeker een paar kilo afgevallen, misschien niet zozeer van de inspanning als wel van het zweten, want 3000 (!) traptreden opklimmen in de brandende zon, dat vraagt toch wel wat van je! Het is maar goed dat ik dit niet vooraf wist, niet dat het zoveel traptreden zouden zijn, xe9n niet dat het continue in de zon zou zijn. Ik had het geluk dat ik alleen was met mijn gids Clarisa, dus alle tijd om tussendoor te stoppen en even op adem te komen (had ik ook hard nodig…). De planning was vrij simpel, om 10.20u uitstappen uit de trein bij km paal 104, daar staat Clarisa te wachten en dan begin je met lopen… Om 13.00u zou je dan ongeveer bij het restaurant moeten zijn, vanaf waar je alleen nog maar vlak hoeft te lopen tot de zonnepoort, de ingang naar Machu Picchu. 

De eerste helfst stijg je dus zo'n 450 meter, en ik kan je nu vertellen dat dat best veel is! Na een heerlijke lunch eindelijk in de schaduw, we zijn om de berg heen inmiddels, dus vanaf hier wordt het eindelijk gemakkelijk… Tot aan de zonnepoort valt het me ook niet meer tegen, daar zijn we met anderhalf uur, dus om iets over 15.00 's middags.

Even naar Carlos bellen vanaf daar, er schijnt wat geregeld te moeten worden voor ons diner van vanavond. Ik sta in de tussentijd te genieten van het uitzicht, want dit is het dus, de eerste blik op Machu Picchu (en let op, in Picchu zitten twee c's, dus je spreekt een K in het midden van het woord uit, anders heb je het over een oude lul, in plaats van over een oude berg…). 

Misschien erg, maar ik ben er niet zo van onder de indruk als ik verwacht had. We hebben inmiddels dan ook al heel wat ruines gezien natuurlijk. Het terrein is wel immens groot, dat besef ik me de volgende dag pas, als we er rond gaan wandelen. Nu ben ik waarschijnlijk te moe om het allemaal goed in me op te nemen.

Vanaf de zonnepoort is het nog een 40 minuten naar de ingang van Machu Picchu, ik ben helemaal blij, naar beneden, makkie! Niet dus… we gaan een helling af, en geen enkele steen ligt vlak, dus continue opletten waar je je voeten neer zet, en of ze genoeg grip hebben. Op het einde doen niet alleen m'n knieen, maar ook m'n enkels echt pijn.

De bus naar beneden, zalig, even gewoon zitten. In het dorpje aangekomen, krijg ik te horen dat ik toch nog even moet klimmen. Waar ze normaal gesproken beneden aan de treinrails zitten, hebben we nu een hotel boven in het dorpje, verder van de treinrails (positief), maar wel bovenaan de helling (negatief, zeker na een hike). Ik duik lekker de douche in, en zorg dat ik gelijk met de rest klaarzit voor hun briefing voor de volgende dag. Daar heb ik verder niets mee te maken, maar vind het toch wel leuk om ze even te zien, en wordt met knuffels ontvangen, leuke groep hebben we toch.

De pijn valt eigenlijk wel mee na even wat gerust te hebben, ik ga dan ook mee eten, ons afscheidsdiner, want morgenavond zullen Christel, Rita en ik pas laat terugkomen in Cusco, en zaterdag splitsen we. 

De volgende ochtend heb ik om 6 uur afgesproken met mijn gids. We gaan met z'n tweeen Machu Picchu op, waar zij me een rondleiding geeft van zo'n 2,5 uur. Hoewel ik nog van plan was om naar de Inca brug te lopen, is het me te warm, ik pak m'n notitieboek erbij om eindelijk wat schade in te halen van de afgelopen dagen, loop behoorlijk achter met het beschrijven van onze avonturen. Ik duik lekker op een terras, en wordt na een kwartiertje vergezeld door moeder lama met kind. Mooi om te zien, maar als de amerikaanse toeristen erop af komen, moet ook ik vertrekken. Jammer. 

Ik vermaak me tot 12 uur met schrijven, daarna ga ik terug naar het stadje, waar ik een lunch heb met Clarisa. Carlos blijkt er ook al te zijn, gezellig! Clarisa moet al op tijd weg, ik blijf lekker met Carlos hangen, vermaak me goed met 'm. Bert, Hans, Rita en Christel komen ook lunchen. Ik ga na het eten met Bert nog even wat souvenirs scoren voor hem, lekker handelen, voor een ander is dat toch stukken makkelijker dan voor jezelf.

Als de rest van de groep vertrokken is met de trein terug naar Cusco, loop ik nog even terug naar het marktje om voor mezelf ook nog even rond te snuffelen. Ik kom Rita en Christel tegen, samen gaan we nog wat koffie drinken en dan wordt het voor ons ook langzaamaan tijd om onze spullen te pakken en richting station te gaan. 

Uitgeput komen we uiteindelijk in ons hotel aan. Gelukkig hebben we allemaal nog dezelfde kamers. Niet meer over nadenken dus, lekker naar bed, morgen moeten we om 9 uur klaarstaan.

Dan nadert ons afscheid, zaterdagmorgen vertrekken we uit Cusco, Rita en ik gaan richting Puerto Maldonada, de jungle in, de rest vliegt naar Lima om vanaf daar naar Europa te vliegen. Op het vliegveld moeten we haasten, ons vliegtuig vertrekt eerder, dus snel afscheid nemen en dan gaan we.

Hoewel ik in Cusco nog het gevoel had dat ik nog weken in Peru zou kunnen en willen blijven, ging dat gevoel snel over toen we eenmaal in de jungle aankwamen. We missen de groep! Blijkbaar zijn we na die drie weken toch wel hecht geworden, en aangezien we de enige twee toeristen zijn in ons verblijf is het hier ineens wel heel stil. 

We zien hier ook nog geweldige dingen, maar daar schrijf ik later weer over, het is nu tijd om naar bed te gaan.

Tja, als je zoveel dagen in Cusco zit, dan ga je op een gegeven moment gekke dingen doen…

Afgelopen maandag hebben we onze eigen dagtrip georganiseerd, met hulp van Carlos natuurlijk. Hij wilde ons wel rondleiden, scheelt weer een gids.

Eerst zijn we naar Moray gegaan, daar ligt een prachtige inca ruine. Het schijnt de proeftuin van de incaxb4s geweest te zijn, waar veel verschillende nieuwe gewassen zijn ontwikkeld. Prachtig om te zien, ze hadden al heel veel gerestaureerd, dus we kregen een goed beeld van hoe het er toen uitgezien moet hebben. Wel een hele klim weer omhoog, want we willen het toch van dichtbij gaan bekijken. Met 25 graden en op deze hoogte blijft het toch een uitdaging…

Daarna zijn we naar Maras gereden, naar de zoutvelden (salinas) die ze daar hebben. Uit de bergen komt een straal zout lauw water, wat ze op velden laten stromen (lijkt op de rijstvelden) en dan door de zon laten drogen. Elke familie heeft hier een paar velden, waar ze dus hun geld mee verdienen.

Onderweg zijn we nog een paar keer gestopt. Bij een van de eerste stops waren ze aan het paragliden, geweldig om te zien, en na nog een klein duwtje in de rug van Carlos, besloot ik om dat dan toch eindelijk ook maar eens te gaan doen.

Dinsdagochtend mocht ik dus om 9 uur in het centrum zijn om opgehaald te worden. Terug de heilige vallei in, en schijnbaar waren we laat, de chauffeur reed als een gek tenminste… Via een hxe9xe9l hobbelig pad uiteindelijk boven op de berg beland. Ik was samen met een stel uit Canada. De dames mochten eerst, dus ik mocht me in het harnas hijsen en klaar gaan staan. De eerste aanloop ging niet goed, dus stoppen, en weer alles terugsjouwen. Inmiddels was ik natuurlijk op van de zenuwen, maar na de 6e (!) keer lopen was daar niets meer van over. Gelukkig konden we toen eindelijk de lucht in. Geweldig om te doen, jammer dat het maar zo kort duurt. Heb zoxb4n 20 a 25 minuten in de lucht gehangen, toen gingen we alweer naar beneden, want tja, je betaalt maar voor 25 minuten natuurlijk…

Na lekker in de wei in de zon te kunnen genieten van de volgende die naar beneden kwam, werden we door een taxi chauffeur terug naar Cusco gebracht. Het stel stapte al in Chinchero uit, dus ik had nog een gezellig (en relaxed) ritje met de chauffeur, mxb4n spaans is toch wel weer iets verbeterd. xb4s Middags lekker relaxed en weer wat in mxb4n schrift geschreven, ik loop alweer enkele dagen achter. Nog een aangename verrassing van Carlos: hij had zxb4n hoofd en baard getrimd, toch weer stukken leuker om te zien . Hadden we het gisteren tijdens het eten over gehad.

xb4s Avonds nog in een vegetarisch restaurant wezen eten, smaakte goed, maar niet super, iets te veel zwarte bonen naar mijn mening.

Vanmorgen de volgende geweldige activiteit: abseilen!! Carlos had het er maandag tijdens de briefing over gehad, dat klimmen en abseilen ook nog konden. Aangezien ik toch al in mxb4n dappere stemming was vanwege het paragliden, kon dit er ook nog wel bij, bovendien heb ik op de middelbare school vaak genoeg geklommen op de klimwand, en later ook nog wel geklommen en geabseild in de natuur met school.

Hans ging ook mee, om 9 uur werden we opgehaald, om boven in de bergen gedropt te worden. Nog een eindje lopen en klimmen, pff, abseilen was het toch, dat is toch naar beneden… Goed, Alex en Caro (de "gidsen") gingen aan de slag met de voorbereidingen, alles is hier puur natuur, dus geen haken in de rotsen, maar de touwen door de bestaande gaten halen. Caro deed de eerste afdaling voor, en toen konden wij aan de gang. Geweldig om dit weer te doen! Uiteindelijk zijn we op twee plekken in totaal 4 keer naar beneden gegaan. Daarna te voet terug richting hotel, waarbij we nog een beetje speleologie hebben uitgeoefend. Smalle rots in, en dan uiteindelijk door een gat in het "plafond" weer naar boven klimmen, super!

Vanmiddag een city tour, eerst een rondleiding door een kathedraal en een incarestant in de stad, daarna naar 4 inca ruines in de omgeving. Het blijft wonderbaarlijk hoe ze rotsen die dubbel zo groot zijn als wij zelf op de milimeter nauwkeurig op elkaar hebben kunnen stapelen, zonder dat er ook maar iets tussen zit, en volledig bestendig tegen de aardbevingen.

Net mxb4n briefing gehad voor mxb4n track. Morgen om 6.20u word ik opgehaald, om 4 uur later dan eindelijk bij de km paal te zijn waar de track begint. Vanaf daar begin ik met zoxb4n 500 m stijging in 3,5 uur, waarna het redelijk vlak gaat worden. Rond 16.00u zou ik dan bij de zonnepoort moeten zijn, waarna het nog een eindje lopen is naar Machu Picchu.

Ik zit wel in hetzelfde hotel als mxb4n groepsgenoten, de twee dames die de Larestrack doen zitten in een ander hotel.

De komende twee dagen dus geen info van mij, en wellicht ook niet meer tot ik weer terug ben in NL, op zaterdagochtend moet ik namelijk ook weer op tijd mxb4n bed uit voor de tocht naar de jungle. Geen idee of ik daar internet heb.